در چند قسمت آيه لازم است بحث شود : حرمت مقاربت در حال حيض و شرائط رفع حرمت در جواز مقاربت بعد از حيض دو قول در مسأله است : جواز مقاربت بعد از انقطاع دم ، جواز مقاربت بعد از اغتسال . و در ( وَ لا تَقْرَبُوهُنَّ حَتَّى يَطْهُرْنَ ) دو قرائت است : 1 - « حَتَّى يَطْهُرْنَ » يعنى تا پاك شوند ، و ظاهرش اين است كه غايت حرمت مباشرت ، نقاى از خون حيض است . 2 - « حتى يَطَّهَّرْنَ » تطهّر فعل صدورى شخص است و معناى آن تحصيل طهارت است يعنى حرمت مباشرت تا زمان غسل كردن ادامه دارد . ولى قرائت شايع فعلى قرائت اول است . بنابر قرائت فعلى قرآن شريف ، اين سؤال مطرح است كه صدر آيه مىفرمايد : غايت « لا تَقْرَبُوهُنَّ » نقاى از دم است و ذيل آيه « تطهّر » را موضوع قرار داده است ، چگونه بين صدر و ذيل آيه شريفه جمع كنيم ؟ جواب آن بر دو مبناى فوق چه مىباشد ؟ كسانى كه قائلند اغتسال شرط است ممكن است جواب دهند كه در قسمت اول نفرمود « حتى يطّهّرن » چون ممكن بود اين توهم به وجود آيد كه در حيض هم مانند استحاضه غسل به تنهايى مصحّح جواز مقاربت است و انقطاع دم در حائض همانند مستحاضه شرط نيست . بنابراين فرمود « حَتَّى يَطْهُرْنَ » كه بايد دم قطع شود تا اغتسال ، مصحح مباشرت باشد . و كسانى كه قائلند انقطاع دم در رفع حرمت كافى است ، سه گونه مىتوانند جواب دهند : 1 ) امر به اتيان دلالت مىكند بر اينكه هيچ حزازتى در متعلق امر نيست . در حالى كه بعد از انقطاع دم ، حرمت برداشته مىشود ولى كراهت باقى است و « فَإِذا تَطَهَّرْنَ » براى آن آمده كه بعد از اغتسال مىتوانيد مباشرت كنيد و در آن كراهتى هم نيست .